【OmimiO】

 

 

 

เึคยไหม...ที่นอนดึกมากๆ แล้วตื่นสายมากๆ

นับเวลานอนแล้วได้ 13- 14 ชั่วโมง

แล้วแปลกใจไหม...ว่าทำไมนอนมากขนาดนี้

กลับตื่นขึ้นมาพร้อมกับหัวที่หนักอึ้ง

และความขุ่นมัวในความรู้สึก

แปลก....ที่ยิ่งนอน ก็ยิ่งง่วง

 

ตรงนี้ส่วนคล้ายกันกับความรัก

เหมือนตรงไหนรู้ไหม

หากวันหนึ่งที่เรารู้สึกรักใครสักคนมากๆ

รักด้วยหัวใจทั้งสี่ห้อง

ให้ไปทุกอย่าง ทุ่มเททุกสิ่ง

เอาอกเอาใจ ห่วงใยสารพัด

กินโน่นไหม กินนี่ไหม เอานั่นไหม นี่ไหม

อยู่ตลอดเวลา

น่าแปลก.....ที่ลักษณะอย่างนั้น

ไม่ได้ทำให้ความรักของใครยืนยาวได้เลย

 

วันหนึ่ง...ก็กลับได้เห็นความรู้สึกห่วงใย

ที่เราได้ให้ไปมากๆ ไปกองอยู่ตรงหน้าเขา

เขาไม่อาจซึมซับรับเอาไว้ได้สักอย่าง

ความห่วงใยกลายเป็นน่ารำคาญ

ความอาทรกลายเป็นความจุกจิก

ดูไม่มีค่า ไม่มีความหมาย ยิ่งให้ยิ่งดูไร้ค่า

ไม่แน่ว่า เขาอาจคิดว่ามันมากมาย

จนไม่รู้ว่าจะหยิบจับเอาอันไหนก่อนก็ได้

ไม่ว่าจะเป็นความห่วงใย ความเอาใจใส่

หรืออะไรก็ตามแต่ที่เราให้ไป

มันกองอยู่ในดวงตาของเขา

แต่ไม่ได้ซึมซับเข้าไปในใจเขาเลย

และสุดท้าย...ความรักสี่ห้องที่ได้ให้ไปนั้น

ก็ไม่ได้เข้าไปอยู่ในใจเขาสักห้องเลย

ไม่น่าเชื่อว่า..ยิ่งให้ กลับยิ่งไม่ได้รับ

เหมือนที่ยิ่งนอน กลับยิ่งง่วง

 

ธรรมะข้อหนึ่งของพระพุทธเจ้าสอนว่า

ให้เดินทางสายกลาง

อะไรก็ตามที่มากไป ย่อมไม่ดี

อะไรที่น้อยไป ย่อมไม่ดี

นี่แหละเป็นสัจธรรมที่ต้องนำมาตระหนักในตอนนี้

เพราะว่าอาการงัวเงียที่เกิดจากการนอนที่มากเกินไป

จนลืมไปว่า จริงๆ แล้ว...

ร่างกายต้องการเวลาในการนอนแค่ 6-8 ชั่วโมง

ไม่ใช่ 13-14 ชั่วโมง

ความรัก ความห่วงใยของคนก็เช่นกัน

คนๆ หนึ่ง ต้องการแค่ใครสักคนเคียงข้าง

ดูแลในระดับหนึ่ง

ไม่ใช่ต้องการจะให้ใครมาให้โน่น ทำนี่

ให้กันอยู่ 24 ชั่วโมง

รักให้มีความเหมาะ พอดี

บางที...นี่อาจจะเป็นการสร้างสมดุลให้กับชีวิต

เป็นปฏิกิริยาที่ธรรมชาติปล่อยให้เราเรียนรู้ด้วยตัวเอง

อยากให้เรารู้ว่า ทุกสิ่งทุกอย่างน่าจะจบลงได้่

ที่ความพอดี หรือทางสายกลาง

อะไรที่มากไป หรือน้อยเกิน

อาจจะทำให้วงจรของชีวิตผิดแผกออกไป

ผลตอบแทนที่ได้รับมาก็อาจเป็นตรงกันข้ามได้

บางที...อาจถึงเวลาที่เราจะต้องปรับเปลี่ยนตัวเอง

เพื่อชีวิตจะได้สมดุลมากขึ้น

 

เมื่อจะหยิบยื่นอะไรให้ใคร

ก็ให้เพียงเพื่อไม่ให้รู้สึกว่าชีวิตขาด

..................................................

 

เมื่อจะเติมเต็ม

ก็เพียงเพื่อไม่ให้รู้สึกว่าชีวิตพร่อง

.............................................

 

เมื่อจะนอน

ก็เพียงเพื่อให้ร่างกายได้พักผ่อน

.............................................

 

เมื่อจะรัก

ก็เพียงเพื่อให้ชีวิตอบอุ่นขึ้น

............................................

 

เพียงแค่รู้จักวางทุกๆ อย่างไว้ตรงกลาง

ผลตอบแทนที่ได้รับ

ก็จะกลายเป็นความพอดีที่สมดุล

ทำให้ชีวิตมีความสุข...ตามที่ควรจะเป็น

 

" พยายามเป็นกลางให้ได้

เพราะนั่นเป็นสิ่งที่จะทำให้ชีวิตยืดหยุ่นไป

ทางที่มีความสุข

ได้ง่ายที่สุด"