【OmimiO】

คนเรานี่ก็แปลกดีเหมือนกัน

    ยิ่งโตก็ยิ่งขี้เหงาและยิ่งอ่อนไหวมากขึ้น

   เชื่อว่าทุกคนคงยังจำตัวเองในสมัยเด็กๆ

   ที่ยังไม่เคยรู้จักคำว่า " แฟน " หรือ "ความรัก" ได้

    ช่วงนั้นจะเป็นช่วงเวลาที่ชีวิตดูง่ายที่สุดสำหรับเรา

   ไม่ว่าจะมีใครหรือว่าไม่มีเราก็อยู่ในโลกของเราเองได้

บางครั้งเราก็อยู่ในห้องเก็บตัวฟังเพลง

บางทีเบื่อๆก็ออกไปหาเพื่อน ไปเที่ยวสนุกตามประสา

เรียกว่าถึงแม้จะอยู่คนเดียว

แต่เราก็มีอะไรทำของเราไปได้เรื่อยๆ

ไม่ได้รู้สึกทรมานหรือเหงาจนจะต้องออกไปหาใคร

มาอยู๋เป็นเพื่อน

แต่หลังจากที่เราได้รู้จักกับความรัก

ได้รู้จักความสุขของการได้มีคนรัก ได้อยู่กับคนรัก

ทุกสิ่งทุกอย่างก็เริ่มเปลี่ยนแปลงไป

ความเข็มแข็งและเด็ดเดี่ยวในตัวเรา

ค่อยๆสลายหายไปอย่างช้าๆ

ชีวิตจะไม่ได้ถูกมองเป็นเรื่องง่ายๆอีกแล้ว

และการที่เราเคยได้อยู่อย่างมีใครมานาน

พอถึงวันที่ไม่มี วันคืนที่แสนธรรมดา

ก็จะกลับกลายเป็นวันคืนที่โหดร้ายได้อย่างไม่น่าเชื่อ

คนที่เคยมีความรักหลายๆคน 

ต้องกลับกลายเป็นคนที่อยู่คนเดียวไม่ได้อีกเลย

เมื่อคนเก่าจากไป ก็ต้องรีบหาคนใหม่มาแทนที่

บางครั้งเราไม่สนด้วยซ้ำว่า...

คนที่เรารับเข้ามาในชีวิตนั้นจะเป็นคนดีไหม

ขอเพียงให้ได้มีเขาอยุ๋เป็นส่วนหนึ่งของชีวิต ของวันเวลา

ถึงแม้มันจะทำให้ชีวิตเราต้องสับสนวุ่นวายหรือย่ำแย่ลงก็ตามที

และนั่นก็คือเหตุผลที่ทำให้ใครหลายคน

ต้องพบกับความล้มเหลวในชีวิต

เมื่อคำว่า "อยู่คนเดียวไม่ได้" เข้ามาเป็นเงื่อนไข

ของทุกสิ่งทุกอย่าง

เราจึงไม่เคยมีโอกาสที่จะได้อยู๋กับตัวเอง

หรือทำเพื่อชีวิตตัวเองได้อย่างเต็มที่

ถ้าหากเราสามารถยอมรับความจริงได้มากกว่านี้ว่า

เวลาที่ไม่มีใคร คือเวลาที่ดีที่สุด

ที่เราจะได้เรียนรู้การอยู่ด้วยตัวเองและดูแลตัวเอง

ถ้าเรารู้จักที่จะใช้เวลาตรงนั้นอย่างคุ้มค่า

ก็ไม่จำเป็นหรอกที่เราจะต้องหาใครมาอยู่เป็นเพื่อน

ถ้าได้ลองอยู่คนเดียวบ้าง

เราอาจได้พบว่าตัวเราแข็งแกร่งมากกว่าที่เราคิด

และคนอย่างเราก็สามารถทำให้ชีวิตมีความหมายได้

ถึงแม้ไม่มีใครมาช่วยเติมเต็มก็ตาม